شاید همین دیروز بود که با هم خندیدیم .
شاید همین دیروز بود که با هم گریستیم .
و شاید همین خنده ها و گریه ها بود که اکنون دست به قلم برده ایم و می نویسیم که خوانده شود و چایی نوشیده شود یا قهوه ای خورده شود یا سیگاری کشیده شود تا کمی فکر شود تا به این نتیجه رسیده شود که اگر همه این شود ها را حذف کنیم می شود چایی یا قهوه یا سیگاری و فکر کنیم که آیا تا کنون فکر کرده بودیم به این موضوع یا اینکه فکر نکرده بودیم به این موضوع .
مهم نیست نوشته هایم شعر باشند یا شبیه به شعر باشند یا اینکه نثر ملموسی فقط کافی است که این نوشته ها خوانده شود و جرقه ای بر ذهنی بیاندارد همین برای من کافی است !
من می نویسم از من
در میان تمام این تصاویر مبهم
من می نویسم از ... !

---